Hervormde Gemeente Kinderdijk-Middelweg

30 | 11 | 2021

   uit het Kontaktblad van september  2021

Zend Uw licht en Uw waarheid; laten die mij leiden, mij brengen tot Uw heilige berg en tot Uw woningen, zodat ik kan gaan naar Gods altaar, naar God, mijn blijdschap, mijn vreugde. (Psalm 43, vers 3 en 4)

De moderne mens lijkt er in het algemeen niet vrolijker op te worden. Op velen rust een bepaalde druk, die van allerlei kanten komen kan. Misschien herkent u het wel.

 

Waarschijnlijk lijdt ook u in meer of mindere mate aan ontwikkelingen in de maatschappij en in de kerk. Wat vast leek te staan, wankelt en de aarde lijkt binnen afzienbare tijd onbewoonbaar verklaard te worden. Het duizelt ons soms.

Misschien wordt uw somberheid verdiept omdat u ervaart dat God steeds minder plaats in uw leven heeft, zonder dat u dat eigenlijk wilt en van uzelf begrijpt. Omdat u merkt dat het evangelie en de weg van Jezus u minder aanspreekt dan u zou willen. En dat u daar ongerust van wordt. De moderne westerse mens leeft in toenemende duisternis en er is een schreeuwend tekort aan God.

 

In psalm 43 vinden we herkenning. De dichter klaagt. Hij is door onrecht van mensen in de verdrukking terecht gekomen en bovendien is God Iemand die in de ervaring van deze dichter eerder verstoot dan vertroost. Heftige woorden. Dit alles kromt hem en zorgt voor grote onrust in hem.

Maar dan bidt de dichter een prachtig gebed waarin precies gevraagd wordt wat ook nu nodig is. Hij vraagt om Gods licht, Gods waarheid en gemeenschap met Hem in het heiligdom, waar het altaar staat. Het altaar, dat is de plek waar God te vinden is, de ‘God van jubelende vreugde’. Daar wordt alles anders.

 

Licht en waarheid, gemeenschap met Hem, jubelende vreugde. Wat een mooie woorden. Om over na te denken, om zin in te krijgen. Licht, waarheid, gemeenschap, vreugde. We bidden het mee omdat we weten dat we het nodig hebben en omdat we er naar verlangen.

Maar daarvoor is het nodig dat we ‘opgaan tot Zijn altaren’. Daar wordt in deze psalm de tempel mee bedoeld. De plek van de offerdienst, van de verzoening, de plek waar God is. Wij leven ná de offerdienst, wij leven van Christus die zichzelf heeft overgeven als een offergave (Efeze 5:2). Onze schuld - die naar Zijn maatstaven gerekend groot is - droeg Hij, Hij is aangewezen als middel tot verzoening (Rom.3).

 

‘Opgaan tot Gods altaren’ is nodig. Wanneer u uw jas aandoet om naar de kerk te komen, mag u aan deze woorden denken. Dan merken we al iets van licht, waarheid, gemeenschap en vreugde. Dat is niet vreemd; de verzoening vindt immers wonderlijk plaats in de gemeente door het horen en zien van het evangelie. U begrijpt wel dat daarom de gemeente dé plek is om te zijn.

Het evangelie zet ons hele leven in een ander licht. Het geloof geeft vreugde. We leven toe naar de toekomst van God. Aan het einde van onze levensweg die misschien zwaar is of zwaar wordt, wacht voor de gelovigen de vreugde. Niet zomaar wat blijdschap, maar een overvloed van jubelende vreugde in Christus die ons bestaan redt.

Hartelijke groet,

Willem-Jan van Meuwen

Zoeken
Nieuws
Dagelijks Woord
Recent gewijzigd
Meest gelezen